ülkenin birinde bir padişah varmış çok yetenekliymiş. yalnız şiir yazamazmış. birgün bahçesinde gezerken armut ağacını görmüş ve canı armut istemiş.

ağaca çıkmış bir armut koprmış ve çıktım armut dalına topladım hamını mamını demiş ve bu cümleleri çok beğenmiş bunlar şiir olmalı demiş ama devamını yazamamış.

ülkedeki bütün şairler toplanmış ama şiirin devamını getirememişler.enson nam-ı kemal gelmiş. padişah bak enson sen kaldın sende yazamazsan şiirin devamını öldürtürüm seni demiş.

nam-ı kemal söyleyin padişahım şiiri “çıktım armut dalına topladım hamını mamını” nam-ı kemal gülümsemiş ve eklemiş :
“düşersen ordan görürsün ananın a…..ı”